Ik zou zo graag.......

Afscheidsfotografie uit de taboesfeer halen.


Hoezo maken we foto`s van allerlei fases in ons leven, denk aan de geboorte van kinderen, als kinderen opgroeien, als ze jarig zijn, als ze trouwen, als we op vakantie zijn, als we een jubileum vieren maar nauwelijks van het laatste stukje.

Ik vraag me af wat zou daar achter zitten.

Waarom is die fase het niet waard om gezien te worden?


Ik kan best een aantal dingen bedenken, omdat het eng is, of omdat we er niet aan denken te veel aan ons hoofd op dat moment, of omdat we er niets van weten, of omdat we het nog nooit gezien hebben bij iemand anders.

Allemaal best logische gedachten, maar zo jammer dat dit nog zo onbekend is.


Ik kan en wil er graag over praten, want hoe meer we erover praten hoe bekender het wordt.

Een afscheid is verdrietig, brengt emoties me zich mee, en daardoor zie je minder, ben je minder erbij met je hoofd, dwalen je gedachten af en ben je minder in het hier en nu.

Een afscheidsfotograaf staat verder af van jou dierbare en ziet daardoor dingen die waardevol zijn, die het waard zijn om te fotograferen, en dan bedoel ik niet huilende mensen, of mensen overmand door andere emoties, maar liefdevolle aanrakingen, omhelzingen, een hand op iemands schouder als steun, details op en bij de kist, de vaak prachtige bloemstukken en andere spullen die een afscheid zo mooi en dierbaar maken.




Wat ik graag zou willen is dat als je een mooi afscheid aan het voorbereiden bent, voor je dierbare en met een uitvaartleider de zaken bespreekt, je bijvoorbeeld een mooi boeket uitkiest voor op de kist, dat je daarna een fotograaf uitzoekt die het afscheid vast legt.

Dat afscheidsfotografie in het rijtje komt van dingen die je organiseert voor een afscheid van je dierbare.


Hoe mooi zou dat zijn?

Echt ik zou het heel mooi vinden!



Ik hoor je denken ja logisch dat is haar werk, dat snap ik wel.

Mijn voornaamste reden is dat beelden van het afscheid heel veel kunnen doen met je,je heel veel troost en steun kunnen geven en dat wil ik heel graag kunnen betekenen voor mensen.

Beelden van het afscheid kun je altijd terug kijken.

Beelden in een album kun je altijd erbij pakken, als steun, als herinnering, als begin van een gesprek, als troost.


Ik weet uit eigen ervaring dat het zo kan werken, en echt ik gun het iedereen.

En weet je, als je er geen behoefte meer aan hebt om de beelden terug te zien, dan laat je het album in de kast staan.

Maar ik weet zeker dat het zo niet gaat, ik heb dit zelf ondervonden, gezien bij mijn ouders toen mijn zusje overleed, maar ook nabestaanden vertellen mij dit, na een tijdje, als ik het afscheid van hun dierbare heb mogen vastleggen en een mooi album van de foto`s heb gemaakt.






48 weergaven0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven